Melancholy of a Helpless Moron

“Manonood ako ng concert nila!”

Paulit-ulit kong sinabi ‘to nung nabasa ko sa dyaryo yung ad nila. Sa isip ko, eto na ang pinaka da-best na regalo ko para sa sarili ko. Medyo nahirapan ako sa paghanap ng ticket kasi nawalan ako ng oras dahil sa trabaho ko… Swerte na nga lang at may natira pang ticket sa Ticketworld sa katabi naming building. At saktong dalawa na lang siya… Medyo disappointed pa ko nun kasi sa balcony na kami mapapaupo, yun na lang daw kasi ang natira….

So I invited some of my friends to join me kaya lang halos lahat sila busy… Feeling ko, I’ll seat alone sa balcony… Malungkot yun syempre, pero mas lulungkot yun pag tumugtog na sila, with an orchestra pa. Good thing Erin, one of my friends, confirmed na masasamahan niya ako… (Sa boyfriend niya, thanks for allowing her, I owe you one Ü)

At ayun nga, nung September 27, nagkita kami sa MRT station and she told me then na mukha talaga akong excited. I WAS REALLY EXCITED!!! Pagbaba sa Ortigas Station, nagtanong-tanong agad kami kung pano makapunta sa Music Museum… Medyo iritable na ako nun kasi feeling ko mahuhuli na kami (pero hindi naman pala…) Buti na lang napuno agad yung FX, at kung hindi ay magwawala talaga ako! Anyways, pagbili ng food sa Jollibee, natunton naman namin agad yung venue at gustong-gusto ko ng makapasok!!!

Pagdating sa loob, inupakan ko na agad yung pagkain… Gusto kong magconcentrate pag tumugtog na sila… Sobrang lamig nun, grabe! Lalong tumaas yung level ng excitement ko nung makita ko yung pag set-up ng mga instruments… At nagbabanggit na ng mga sponsors yung emcee (tama ba?)…

Then, lights out! Sabay pakita sa projector ng mga bagay tungkol sa banda… P@*&%@#!!! Simula na!!! Last thing I remembered flashing in the projector are the members of the band coming from backstage… Then in their respective places on stage, one by one I saw Chino David (from SS), the conductor, the Manila Symphony Orchestra, Kaka on drums, Jal on bass, and then Sir Ebe on guitars! Grabe, hindi ko ma-explain yung feeling ko, heaven pare! Ü

Isa ako sa mga nakipalakpak, nakisigaw, nakitawa, nakicomment, at sa maniwala kayo’t hinde, nakiiyak (sa “Wag Ka na Umiyak” na song at nung matapos yung last song nila na “Dear Kuya” - kasi tapos na yung show). Iba pala talaga yung napakinggan mo ng live kesa sa mga CD’s. May orchestra pa!

It was one of the best nights in my life. Kung may repeat, magre-repeat din ako! Di ko ma-imagine ang sarili ko dun kasi sobrang lumabas pagka-fanatic ko e! The concert was awesome!!! Sobrang ganda nung blending ng band and ng orchestra! Lalo mong mafi-feel yung connection mo sa kanta! Yung drama, naging mas madrama. Yung masaya, naging mas masaya. Parang naglalaro sa tenga yung mga letra. Parang magic di ba?! Sana maulit talaga sya…

Then December 2008, I read one of the emails coming from Sir Ebe (lister din kasi ako! di lang masyadong active!) telling listers na may CD na yung concert nila sa mga branches ng Dencio’s! Kaya lang hindi siya yung concert mismo, ‘yung mga songs lang nila dun. At ang maganda pa, may repeat daw yung concert sa August 28, which is their 10th year in the business… Round 2!!! Sana Araneta na! At pramis maaga akong bibilin ng ticket! Ü

Kung bibilangin kung ilang beses ko na napatugtog yung CD nung concert, sobra na ata sa 100 times (with no exaggerations!) Habang nagawa ako ng blog na ‘to, disc 2 yung pinapatugtog ko. Siguro nga kabisado na ng kapitbahay namin yung mga kanta e… Pero anong magagawa ko, nakaka-adik yung mga kanta e! Sobra! Their songs have touched my life in many ways, given the wonderful melody, arrangement and content! Keep it coming guys!!! Ü

MALAPIT NA YUNG 4th ALBUM NILA!!! CONGRATS MGA PARE!!! Ü

Keep it up guys!!! Maraming salamat! Ü Ü Ü

This entry was posted on Saturday, January 24th, 2009 at 12:14 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.